Życie religijno-społeczne parafii

1. Duszpasterstwo sakramentalne i liturgiczne.

1.2. Chrzty

Chrzest jest pierwszym sakramentem oraz bramą do innych sakramentów. Stanowi on fundament całego życia chrześcijańskiego. Daje on przyjmującym go odrodzenie i uwolnienie od grzechu pierworodnego, a także wszczepienie w Kościół jako członków Chrystusa.

W kancelarii parafii Lututów znajduje się księga ochrzczonych, w której można znaleźć wszystkich, którzy przyjęli ten sakrament w miejscowym kościele. Z jego analizy wynika, że w okresie od II wojny światowej najwięcej dzieci przyjmowało go w pierwszych powojennych latach oraz w latach 50-tych. Było to ok. 150 osób rocznie, a w niektórych latach nawet ponad 170. Było to spowodowane dużą ilością urodzeń w tym czasie. W kolejnych latach liczba chrztów oscylowała zazwyczaj w okolicach 80 – 100 osób. Duży ich spadek można zauważyć od początku lat 90-tych, a w pierwszej dekadzie XXI wieku było ich jeszcze mniej. W latach 1995 – 2008 liczba chrztów nie przekraczała 50 osób rocznie. Na przełomie pierwszego i drugiego dziesięciolecia obecnego wieku zanotowano ich lekki wzrost, ale w ostatnim roku – 2013 znów spadek.

 Liczba chrztów w parafii Lututów w latach 1945-2013

Rok Liczba chrztów
1945 143
1946 158
1947 150
1948 172
1949 140
1950 170
1951 178
1952 176
1953 160
1954 166
1955 161
1956 156
1957 159
1958 135
1959 142
1960 176
1961 108
1962 103
1963 92
1964 101
1965 92
1966 113
1967 101
1968 91
1969 89
1970 85
1971 99
1972 76
1973 78
1974 90
1975 81
1976 88
1977 71
1978 89
1979 80
1980 95
1981 98
1982 95
1983 87
1984 80
1985 100
1986 76
1987 83
1988 59
1989 73
1990 53
1991 57
1992 46
1993 62
1994 61
1995 49
1996 47
1997 47
1998 40
1999 39
2000 41
2001 41
2002 43
2003 39
2004 36
2005 39
2006 40
2007 38
2008 38
2009 45
2010 65
2011 51
2012 42
2013 39

2014 – 36

2015 – 34

2016 – 35

2017- 48

2018 – 40

2019 – 31

1.2. Bierzmowanie
Poprzez sakrament bierzmowania wszyscy ochrzczeni łączą się z Kościołem jeszcze ściślej. Dostają oni dary Ducha Świętego, aby mogli lepiej świadczyć w swoim życiu o Jezusie Chrystusie. Ten sakrament wraz z chrztem i Eucharystią należą do sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego.
W lututowskiej parafii bierzmowanie odbywało się zazwyczaj podczas wizytacji pasterskiej biskupów. Od II wojny światowej tego sakramentu udzielało czterech biskupów częstochowskich: bp Teodor Kubina, bp Zdzisław Goliński, bp Stefan Baręła i bp Stanisław Nowak oraz ich trzech biskupów pomocniczych: bp Stanisław Czajka, bp Franciszek Musiel i bp Tadeusz Szwagrzyk. Od 1992 r., czyli od utworzenia diecezji kaliskiej, bierzmowali: ks. bp Stanisław Napierała i ks. bp Edward Janiak oraz biskup pomocniczy: ks. bp Teofil Wilski.

Liczba bierzmowanych i biskupi bierzmujący w parafii Lututów w latach 1948-2013

Rok Liczba bierzmowanych Biskup bierzmujący
1948 254 Ks. bp Teodor Kubina
1954 578 Ks. bp Zdzisław Goliński
1959 585 Ks. bp Stanisław Czajka
1964 258 Ks. bp Stefan Baręła
1967 72 Ks. bp. Stefan Baręła
1970 503 Ks. bp Franciszek Musiel
1977 453 Ks. bp Franciszek Musiel
1983 374 Ks. bp Tadeusz Szwagrzyk
1989 235 Ks. bp Tadeusz Szwagrzyk
1990 218 Ks. bp Stanisław Nowak
1993 196 Ks. bp Stanisław Napierała
1997 234 Ks. bp Teofil Wilski
1999 200 Ks. bp Stanisław Napierała
2003 98 Ks. bp Stanisław Napierała
2005 147 Ks. bp Stanisław Napierała
2009 160 Ks. bp Teofil Wilski
2013 159 Ks. bp Edward Janiak

2015 – ks. Bp. Łukasz Buzun

2016 – ks. Bp. Łukasz Buzun

2019 – ks. Bp. Łukasz Buzun

 

1.3. Eucharystia
Jak podaje konstytucja soboru watykańskiego II Lumen Gentium, Eucharystia jest źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego. Dopełnia ona całe wtajemniczenie chrześcijańskie, oznacza i urzeczywistnia jedność wszystkich wiernych oraz ich komunię życia z Bogiem. Poprzez uczestniczenie w tym niezwykłym wydarzeniu, jakim jest Msza święta, katolicy jednoczą się z liturgią niebiańską.

W parafii Lututów od II wojny światowej Eucharystia niedzielna była odprawiana o różnych godzinach. Jak podaje protokół wizytacyjny z 1953 r., było to o 8:00, 9:00 i suma o 10:30. Do komunii natomiast przystępowało wówczas w niedzielę na każdej Mszy św. ok. 100 osób, w dni powszednie ok. 30 osób, a w pierwszy piątek miesiąca ok. 200 osób. Z innego protokołu z 1959 r. można się dowiedzieć, że na Mszę św. uczęszczało w tamtych latach 50% – 60% parafian, a w niedzielę odbywały się one o 7:00, 8:30, 10:00 z udziałem dzieci i młodzieży i 11:30 suma. Natomiast w dni powszednie o 6:30 i 7:00.

Protokół wizytacji z 1977 r. podaje, że Msze św. były odprawiane o 9:00, 10:00 i 11:00. Natomiast kwestionariusz do wizytacji z 1990 r. zawiera informację, że Eucharystia niedzielna była wówczas odprawiana o 8:00, 9:00, 11:00 i 17:00, a w dni powszednie o 7:00 i 18:00. Obecnie niewiele się pod tym względem zmieniło. Msze św. w niedziele i święta są odprawiane zawsze o 8:00, 9:00, 11:00 i 16:00. Natomiast w dni powszednie o 7:00 i 18:00, a w okresie zimowym o 17:00. Frekwencja na niedzielnych Mszach św., niestety nie jest wysoka, bo wynosi ok. 30 %.

Jeśli chodzi o dzieci, które po raz pierwszy w pełni uczestniczą w Eucharystii, a więc te przystępujące do Pierwszej Komunii Świętej, to ich liczba uwarunkowana jest oczywiście w dużym stopniu ilością urodzeń. Uroczystość Pierwszej Komunii Świętej odbywała się w parafii zazwyczaj w ostatnią niedzielę maja. Niestety nie ma pełnych danych, bowiem w księgach parafialnych można znaleźć liczbę przystępujących do Pierwszej Komunii Świętej tylko w latach 1955-1997 i od 2005 r. do chwili obecnej.

Liczba dzieci przystępujących do Pierwszej Komunii Świętej w latach 1945-2013

Rok Liczba dzieci przystępujących do I Komunii Świętej
1955 44
1956 138
1957 111
1958 113
1959 105
1960 103
1961 108
1962 101
1963 109
1964 99
1965 117
1966 122
1967 139
1968 111
1969 112
1970 77
1972 89
1973 70
1974 77
1975 71
1976 66
1977 72
1978 73
1979 69
1980 68
1982 57
1983 34
1984 51
1985 48
1986 56
1987 49
1988 25
1989 54
1990 76
1991 69
1992 72
1993 69
1994 80
1995 60
1996 54
1997 47
2005 39
2006 43
2007 32
2008 31
2009 38
2010 42
2011 34
2012 43
2013 31

2014 – brak

2015 – 36

2016 – 35

2017- 47

2018 – 56

2019 – 15

1.4. Sakrament pokuty i pojednania
Sakrament pokuty i pojednania należy do sakramentów uzdrowienia, gdyż poprzez wyznanie swoich grzechów kapłanowi w konfesjonale i poprzez szczery za nich żal wierni otrzymują odpuszczenie tych grzechów i oczyszczenie duszy. Nazywa się go również sakramentem spowiedzi lub nawrócenia.
W Lututowie, tak jak w wielu parafiach, z tego sakramentu korzystają wierni zazwyczaj w okresie świąt, szczególnie wielkanocnych. Chociaż spowiedź odbywa się tu przed każdą Mszą świętą w ciągu roku, to właśnie w czasie świąt najbardziej oblegane są konfesjonały. Z różnych protokołów wizytacyjnych można się dowiedzieć, że do spowiedzi wielkanocnej przystępuje ok. 80% – 90% parafian.

1.5. Namaszczenie chorych
Namaszczenie chorych to drugi z sakramentów uzdrowienia. Prosi się wówczas Boga o uzdrowienie zarówno na ciele, jak i na duszy. Chrystus uzdrawia, ale również przebacza grzechy. Przyszedł On dać zdrowie całemu człowiekowi, duszy i ciału, jest On lekarzem, którego każdy chory bardzo potrzebuje.
W parafii Lututów nie ma ksiąg chorych. Została ona założona dopiero w 2013 r. z inicjatywy obecnego proboszcza – ks. Piotra Szkudlarka. Jednakże można z tej krótkiej dokumentacji dowiedzieć się, że chorzy odwiedzani są w parafii przez kapłana zawsze w pierwszą sobotę miesiąca. Jest ich zazwyczaj ok. dziesięciu. Tylko w nielicznych przypadkach następuje wówczas ich namaszczenie, najczęściej jest to spowiedź i komunia święta. W wyjątkowych okolicznościach w parafii następowało udzielenie tego sakramentu chorym znajdującym się w kościele. Było tak np. w czasie Misji Miłosierdzia Bożego, jakie odbywały się tu w 2007 r.

1.6. Sakrament święceń
Sakrament święceń należy do sakramentów w służbie komunii. Poprzez szczególne posłanie kapłan ma służyć Bogu i drugiemu człowiekowi, głosząc mu Ewangelie o Chrystusie. Dzięki temu sakramentowi misja, którą powierzył Chrystus Apostołom, nadal jest spełniana w Kościele. Można by go nazwać sakramentem posługi apostolskiej. W jego skład wchodzą trzy stopnie: episkopat, prezbiterat i diakonat.
W lututowskim kościele przez okres ostatnich prawie 70 lat nie miały miejsca żadne święcenia. Odbywali je natomiast powołani do tej służby, pochodzący z tej parafii: ks. Stanisław Wyganowski, ks. Jan Kononów, ks. Grzegorz Grela i ks. Zbigniew Trała w katedrze w Częstochowie oraz ks. Jacek Bąk, ks. Szymon Żuraw, ks. Mariusz Karbowski i ks. Tomasz Ślęzak w katedrze w Kaliszu.

1.7. Małżeństwo
Sakrament małżeństwa jak podaje Kodeks Prawa Kanonicznego, to: Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu. Bóg jest stwórcą małżeństwa. To On sprawił, że głęboka miłość małżeńska i wspólnota życia stanowią przymierze małżeńskie, którego nikt i nic poza śmiercią nie jest w stanie rozłączyć.
W Lututowie liczba małżeństw od II wojny światowej była raczej ustabilizowana i stanowiła od ok. 30 do 50 ślubów rocznie. Jedynie na samym początku, w latach 1945-1946, było ich zdecydowanie więcej, bo ponad 100. Spadek ich nastąpił natomiast od początku lat 90-tych i wynosił wtedy najczęściej zaledwie kilkanaście ślubów rocznie, co trwa do dziś.

Liczba małżeństw w parafii Lututów w latach 1945-2013

Rok Liczba małżeństw w parafii Lututów
1945 188
1946 112
1947 54
1948 47
1949 34
1950 51
1951 26
1952 52
1953 38
1954 55
1955 62
1956 43
1957 37
1958 38
1959 39
1960 28
1961 42
1962 31
1963 37
1964 38
1965 24
1966 49
1967 35
1968 43
1969 39
1970 37
1971 47
1972 48
1973 31
1974 40
1975 35
1976 41
1977 49
1978 44
1979 47
1980 44
1981 50
1982 43
1983 28
1984 24
1985 35
1986 33
1987 38
1988 37
1989 31
1990 39
1991 17
1992 19
1993 22
1994 19
1995 16
1996 14
1997 14
1998 15
1999 19
2000 19
2001 22
2002 12
2003 12
2004 18
2005 21
2006 19
2007 30
2008 28
2009 24
2010 22
2011 18
2012 13
2013 12

2014 – 12

2015 – 12

2016 – 20

2017 – 9

2018 – 13

2019 – 12

 

1.8. Sakramentalia – pogrzeby
Życie każdego człowieka ma swój koniec. Jednak dla chrześcijan jest to tylko koniec życia tutaj na ziemi, gdyż wierzą oni w życie wieczne z Bogiem po śmierci. Kościół to matka, która przez całe życie nosiła w swoim łonie chrześcijanina, jednak na koniec jego życia towarzyszy mu również, aby oddać go w miłosierne ręce Ojca. Następuje wówczas celebracja, którą nazywa się pogrzebem.

W parafii Lututów aż do końca lat 80-tych liczba chrztów przekraczała liczbę pogrzebów. Od początku lat 90-tych do chwili obecnej jest, niestety, odwrotnie. Ze względu na zmniejszającą się liczbę urodzeń liczba zgonów, mimo że się statystycznie nie powiększała w stosunku do lat wcześniejszych, to jednak przeważała. Dużo pogrzebów było zaraz po wojnie, w latach 1945-1948, ok. 90-100 pogrzebów rocznie. Od tamtej pory do dzisiaj ich ilość oscyluje w okolicach 40-70 pogrzebów na rok.

Liczba pogrzebów w parafii Lututów w latach 1945-2013

Rok Liczba pogrzebów w parafii
1945 103
1946 100
1947 92
1948 90
1949 76
1950 68
1951 68
1952 88
1953 76
1954 71
1955 66
1956 57
1957 66
1958 64
1959 64
1960 64
1961 64
1962 68
1963 63
1964 52
1965 57
1966 59
1967 62
1968 60
1969 48
1970 64
1971 66
1972 73
1973 67
1974 61
1975 69
1976 64
1977 52
1978 71
1979 60
1980 86
1981 55
1982 59
1983 78
1984 71
1985 53
1986 69
1987 58
1988 74
1989 49
1990 65
1991 76
1992 62
1993 57
1994 57
1995 66
1996 52
1997 83
1998 51
1999 47
2000 45
2001 57
2002 54
2003 69
2004 53
2005 65
2006 53
2007 51
2008 49
2009 58
2010 67
2011 44
2012 40
2013 53

2014 – 44

2015 – 38

2016 – 51

2017 – 42

2018 – 37

2019 – 50

2. Duszpasterstwo specjalne

2.1. Misje i rekolekcje
Parafia przez cały czas uczestniczy w duszpasterstwie liturgicznym. Codziennie odprawiane są Msze święte i różne nabożeństwa. Jest jednak taki czas w ciągu roku, kiedy wierni mogą pogłębić swą wiarę. Są to oczywiście rekolekcje parafialne, które odbywają się zazwyczaj w czasie adwentu, a szczególnie wielkiego postu.
Pierwsze rekolekcje, o jakich jest wzmianka w powojennej kronice parafialnej rozpoczęły się 6 marca 1955 r. Prowadzili je dwaj ojcowie jezuici z Krakowa. Chcieli oni w czasie wielkiego postu przybliżyć parafian lututowskich do Boga i rozszerzyć wśród nich kult Najświętszego Serca Pana Jezusa. Dowiedzieć się można z kroniki parafialnej, że wierni z chęcią uczestniczyli w tych rekolekcjach. W ich trakcie dokonano również poświęcenia rodzin parafii Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Proboszcz Stanisław Nejman z wielkim szacunkiem pisze w kronice o kolejnym rekolekcjoniście, a mianowicie biskupie Karolu Niemirze. Według duszpasterza lututowskiego ujął on parafię i proboszcza swoją bezpośredniością i pokorą. Głosił rekolekcje w dniach 18-21 marca 1956 r.

W tych czasach te kilkudniowe, duchowe warsztaty prowadziło wielu znanych i szanowanych kaznodziejów: jezuitów i dominikanów. Oprócz ogólnych rekolekcji parafialnych dla dorosłych były w parafii lututowskiej również rekolekcje dla dzieci i młodzieży ze szkół. Czasy komunistyczne nie sprzyjały jednak prowadzeniu takich rekolekcji dla uczniów, często włądze je nawet utrudniały, jak np. rekolekcje szkolne w kwietniu 1956 r.

Z dokumentów parafialnych można się dowiedzieć, że kolejne rekolekcje prowadził w 1958 r. ks. Leon Walaszek, dyrektor Domu Salezjańskiego w Sokołowie Podlaskim. W 1960 r., rok po wielkich misjach werbistów, w parafii rekolekcje wielkopostne prowadzili dwaj ojcowie z tegoż zakonu, a w 1961 r. kolejny werbista – o. Longin Szulczyk. Dzięki kompetencji księży rekolekcjonistów oraz wygłaszanych przez nich ciekawych nauk rekolekcje parafialne gromadziły tu zawsze dużą grupę wiernych. Zazwyczaj prowadzącymi byli wówczas ojcowie zakonni. Jak np. w 1981 r. w Adwencie franciszkanin z Wielunia, lub w 1982 r. w wielkim poście salezjanin z Łodzi. W 1984 r. prowadził je salezjanin z Lublina – ks. Wiesław Bodo. Z zapisków kroniki parafialnej wynika że dzieci na tych spotkaniach było prawie 100 %, głównie dzięki muzycznej oprawie nauk, gdyż jak to określił ks. proboszcz, prowadził je oryginał z gitarą.

Oprócz rekolekcji odbywały się również w parafii Lututów różne misje i nawiedzenia obrazów. Bardzo ważnym wydarzeniem dla całego narodu polskiego, a więc również dla lututowskiej parafii było odnowienie jasnogórskich ślubów narodu. Odbyło się to 5 maja 1957 r. Ten dzień obchodzony był bardzo uroczyście. Cała parafia uczestniczyła w dużej procesji po wioskach z obrazem Matki Bożej. Domostwa i posesje były pięknie przyozdobione, a wszystko zakończyła uroczysta suma wraz z odnowieniem owych ślubów i nabożeństwem majowym. W lutym 1959 r. odbyły się misje parafialne prowadzone przez księży misjonarzy ze Zgromadzenia Werbistów z Bytomia i trwały przez tydzień. Były bardzo owocne, a idealnym ich zwieńczeniem było poświęcenie i postawienie przed kościołem wysokiego krzyża misyjnego. W 1964 i 1965 r. wszystkie rodziny parafii nawiedzał tzw. „ parafialny różaniec zwycięstwa.” Była to akcja, w trakcie której ludzie we własnych domach wspólnie modlili się za Kościół. Ów różaniec był w każdym domu jeden dzień. W 1966 r. odbywało się natomiast nawiedzenie parafialnego obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Było to związane z realizacją idei oddania się pod opiekę Maryi, w którą włączyła się również parafia Lututów. W maju 1969 r. odbyły się również w parafii misje prowadzone przez ojców redemptorystów. W dniach 26-28 sierpnia 1979 r. miało miejsce w Lututowie ważne wydarzenie, jakim było nawiedzenie już nie parafialnego obrazu, lecz kopii Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Całą parafię przygotowywali do tej uroczystości księża pallotyni. Uczestniczył w niej również biskup pomocniczy – ks. Tadeusz Szwagrzyk. Podobnie jak w innych parafiach, tak i tu była to wielka manifestacja wiary i ważne przeżycie religijne.

W latach 1994-1996 r. diecezjanie przeżywali kolejne ważne wydarzenie. Po dwóch latach powstania diecezji kaliskiej nastąpiła peregrynacja Obrazu św. Józefa Kaliskiego. Dnia 29 kwietnia tegoż roku ten wielki patron nawiedził parafię Lututów. Jak w każdej parafii, tak i tutaj był całą dobę. Obraz przybył o godz. 17:00 i o tej samej godzinie następnego dnia był już w następnej wspólnocie parafialnej. W czasie jego nawiedzenia odbywały się spotkania modlitewne grup parafialnych, adoracje, ale przede wszystkim Msza św. o północy. Uświadamiano wówczas wiernym działanie św. Józefa w naszym życiu, szczególnie jako patrona rodzin i ojców. Dwa lata później odbywało się w diecezji nawiedzenie figury Matki Bożej Fatimskiej, ale w Lututowie go nie było, więc miejscowi parafianie uczestniczyli w tym wydarzeniu w parafii św. Stanisława w Wieruszowie.

Kilka lat później, od 2002 r. odbywały się w diecezji Misje Miłosierdzia Bożego z nawiedzeniem obrazu Jezusa Miłosiernego. Tym razem trwały one w każdej parafii nieco dłużej, bo cały tydzień. Tak jak i wszędzie, tak i w Lututowie prowadzili je księża jezuici. W dekanacie lututowskim misje Miłosierdzia Bożego odbywały się w lutym 2007 r., a w samym Lututowie od 17 do 24 dnia tego miesiąca.
W latach 2010-2011 diecezję nawiedzał natomiast obraz Matki Bożej Jasnogórskiej. Parafialne nawiedzenie trwało dobę, w czasie której miało miejsce wiele spotkań modlitewnych, łącznie z Mszą św. o północy, tzw. pasterką maryjną. Dobę nawiedzenia poprzedzały kilkudniowe rekolekcje, które w Lututowie głosił o. Stanisław Kiełbasa – redemptorysta. Matka Boża przybyła do tej parafii 15 listopada 2010. Parafianie bardzo mocno i pobożnie przeżyli ten czas, wypraszali u Jasnogórskiej Pani wszelkie łaski dla ich rodzin oraz licznie uczestniczyli w okolicznościowych nabożeństwach.

2.2. Pielgrzymki

W parafii Lututów wiele razy organizowane były pielgrzymki. Również wielu pielgrzymów, szczególnie pieszych zatrzymywało się i zatrzymuje ciągle w Lututowie w drodze do Częstochowy.
Pierwsza większa pielgrzymka zapisana w dokumentach parafialnych była 25 sierpnia 1956 r. do Częstochowy. Odbyła się ona pociągiem i związana była z 300-leciem ślubów narodu i ich odnowieniem. W pielgrzymce wzięło udział ponad 400 osób z lututowskiej parafii wraz z księdzem proboszczem Stanisławem Nejmanem. Z Lututowa pielgrzymowano na Jasną Górę wiele razy i robiły to liczne parafialne grupy, np.: 23 czerwca 1958 r. odbyła się pielgrzymka ministrantów. W historii parafii, w 1960 r. zorganizowana została do Maryi także pielgrzymka motocyklistów, co prawda nieduża bo 15-osobowa. Przygotował ją wikariusz ks. Zygmunt Woźniak, który interesował się tym środkiem lokomocji. Niewielkie uznanie w parafii miały tzw. pielgrzymki stanowe, lub zawodowe. Jedyna z tej wspólnoty parafialnej to pielgrzymka panien, których wyruszyło zaledwie 5. W 1963 r. kilkudziesięciu parafian pojechało autobusem na Jasną Górę na 40-godzinne nabożeństwo z tzw. Soborową Wieczerzą Pańską, zorganizowaną z okazji Soboru Watykańskiego II388. Parafianie lututowscy bardzo lubią jeździć na pielgrzymki, jak żadna inna parafia. Tak napisał o miejscowych wiernych ks. Franciszek Jodłowski na początku swojego posługiwania w Lututowie. Chętnie z nimi jeździł do różnych polskich sanktuariów. Już w pierwszym roku swego duszpasterzowania, czyli w roku 1981, odbyły się pielgrzymki: do Częstochowy w ramach rocznicy nawiedzenia Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej, do Niepokalanowa, do Kalwarii Zebrzydowskiej, do Wrocławia i Trzebnicy. Co roku odbywały się też wyjazdy do Lichenia, po drodze odwiedzano zazwyczaj Sanktuarium Św. Józefa w Kaliszu i odprawiano tam Mszę św. przed cudownym obrazem. W ostatnich latach wiele autokarowych pielgrzymek w parafii prowadził ówczesny administrator – ks. Mariusz Giwerski. Wyjeżdżano do wielu ciekawych miejsc na terenie naszego kraju. Były wyjazdy do Wadowic, Kalwarii Zebrzydowskiej, Wambierzyc, Kalwarii Pacławskiej, Świętej Wody, Sokółki i innych sanktuariów.

W parafii lututowskiej organizowano również piesze pielgrzymki do Matki Bożej Częstochowskiej. Pierwszy raz po wojnie odbyła się taka 23 sierpnia 1959 r, którą prowadził ks. Zygmunt Woźniak i uczestniczyło w niej 101 osób. Kolejne pielgrzymki były coraz większe, czego przykładem może być ta z 1960 r., w której brało udział 125 osób. Rok później prowadził ją już inny wikariusz – ks. Antoni Turlej, ale z wcale nie mniejszą frekwencją. Władza komunistyczna nie była nigdy pozytywnie nastawiona do Kościoła i dlatego były również przykre sytuacje, gdy np. zabroniono pielgrzymki do Częstochowy w 1962 r. tłumacząc się „zbyt mocno zatłoczonymi drogami” do tego miasta. W kolejnym roku natomiast zabroniono jej ze względu na „niebezpieczeństwo ospy,” której epidemia wybuchła w lipcu we Wrocławiu i dotarła do Wieruszowa. Ostatecznie zaprzestano pielgrzymek pieszych i od następnego roku odbywały się z parafii już tylko kolejowe pielgrzymki na Uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej.
Parafia Lututów jest miejscem, poprzez które wiele innych pieszych pielgrzymek zatrzymuje się w drodze do Częstochowy, nie tylko na krótki postój, ale również na nocleg. Parafianie zawsze chętnie przyjmują pielgrzymów w swoje progi, a sami pątnicy widząc gościnność miejscowej ludności nie zapominają o parafii Lututów w modlitwach oraz często wysyłają kartki świąteczne z życzeniami. Sierpień to miesiąc, kiedy lututowianie cieszą się z ich obecności. W tym czasie już od wielu lat zatrzymuje się tu na nocleg gnieźnieńska piesza pielgrzymka, a od niedawna, bo od 2007 r., także piesza pielgrzymka kaliska. Ta parafia jest miejscem postoju i odpoczynku także dla rowerowej pielgrzymki do Jasnogórskiej Pani. Pątnicy wychodzą i wyjeżdżają stąd zregenerowani i wypoczęci do dalszej drogi.

2.3. Odpusty parafialne

Parafia w Lututowie posiada dwa wezwania. Pierwsze z nich to wezwanie św. Apostołów Piotra i Pawła. Nadane ono zostało na początku lat dwudziestych XX wieku. W uroczystość tych dwóch największych apostołów Kościoła, czyli 29 czerwca, odbywa się główny odpust w parafii. Drugim wezwaniem jest Matka Boża Różańcowa z nadania 13 sierpnia 1927 r. Odpust ku jej czci parafia przeżywa zawsze w pierwszą niedzielę października. Oba wezwania powstały w parafii za sprawą przedwojennego proboszcza lututowskiego ks. Wincentego Glassa.

Z parafialnej kroniki wynika, że podczas jednego z pierwszych odpustów po II wojnie światowej w uroczystość apostołów 29 czerwca 1955 r. kazania głosili ojcowie bernardyni z Radomia, a samą sumę odpustową odprawiał proboszcz z sąsiednich Walichnów – ks. Antoni Karasiński. Rok później w odpuście uczestniczyli seminarzyści z Krakowa. Sumę odpustową odprawił rektor – ks. Brunon Magott, a w asyście uczestniczyli klerycy. Trzeba również wspomnieć iż odpusty w tamtych czasach poprzedzane były specjalnym triduum eucharystycznym, aby lepiej się przygotować do ich przeżywania. Przez trzy dni w ramach tego odbywały się nabożeństwa, adoracje i spowiedzi. Dnia 29 czerwca 1957 r. w odpust apostołów obchodzony był jubileusz 25-lecia kapłaństwa proboszcza, ks. Nejmana, a poprzedzające je triduum prowadzili werbiści z Bytomia i salezjanie z Rumii-Zagórza. Rok później sumę odpustową odprawiał już nowy dziekan dekanatu wieruszowskiego – ks. Kazimierz Lubas. W 1960 r. był to ks. Kazimierz Sowała – proboszcz z Naramic, a w 1961 r. profesor historii w seminarium krakowskim – ks. dr Jerzy Wolny. Kolejne odpusty prowadzili inni proboszczowie, najczęściej z sąsiednich parafii, a trzydniowe przygotowania do nich ojcowie zakonni. W 1982 r. na odpuście 29 czerwca odbyło się uroczyste objęcie parafii przez ks. Franciszka Jodłowskiego, a rok później bierzmowanie i poświęcenie dachu, dlatego przewodniczył mu ks. bp. Tadeusz Szwagrzyk. W 1984 r. odpust prowadził ks. Tadeusz Michalski – proboszcz z Porobki. W 1994 r. natomiast uroczystą sumę odpustową odprawił ks. proboszcz Franciszek Jodłowski, gdyż obchodził wówczas 40 rocznicę swoich święceń kapłańskich. Dostojny jubilat, piszący kronikę parafialną bardzo mile tam wspominał tę uroczystość, szczególnie ze względu na dużą ilość księży z różnych parafii, którzy zaszczycili ją swoją obecnością, ale też ze względu na bardzo dużą ilość parafian jaka w tym wydarzeniu również uczestniczyła. W 1998 r. sumę odpustową celebrował były wikariusz parafii Lututów – ks. Paweł Kostrzewa. Jak wyjaśnia ks. proboszcz w kronice, odpusty parafialne cieszą się tu wielkim uznaniem.

Drugi odpust Matki Bożej Różańcowej w październiku również głównie prowadzili księża zakonni. Był on spowodowany kultem w parafii Matki Bożej Lututowskiej. W czasie tych odpustów uwaga sumistów i kaznodziejów skupiała się głównie wokół Maryi i różańca oraz jej roli w życiu duchowym katolików. 2 października 1955 r. odpust ten prowadził dominikanin – o. Lucjan Wołek, prowincjał tegoż zakonu z Krakowa. Chciał on, aby parafianie pokochali modlitwę różańcową oraz chciał ożywić wśród nich działania grupy „ Żywego różańca”. Rok później prowadzącym był o. Jerzy Bajorski z tego samego zakonu. W czasie tych jesiennych odpustów odbywała się zawsze procesja różańcowa do specjalnie przygotowanych wokół kościoła pięciu ołtarzy maryjnych. Kolejne odpusty prowadzili: w 1957 r. – ks. Franciszek Porczyński, proboszcz z Czarnożył, w 1958 r. – ks. Lucjan Nowak, proboszcz z Łyskorni. W 1960 r. natomiast – ks. Jan Fortuna – proboszcz z Klonowej, a w 1961 r. ks. Kazimierz Podgórski – proboszcz z Sokolnik. Matka Boża Różańcowa zawsze odgrywała ważną rolę w sercach lututowskich parafian, dlatego tak bardzo ją czcili, szczególnie w czasie odpustów. Kolejne odpusty celebrowali najczęściej księża z sąsiednich parafii. W latach 90-tych kilka razy odprawiał go ks. Ryszard Adrianek – były wikariusz lututowski, a wówczas dyrektor katechetyczny w diecezji sosnowieckiej. Ostatnie kilkanaście lat odpusty te prowadzili zazwyczaj księża z okolicznych parafii. Wszyscy oni byli jednak ściśle związani z Matką Bożą i do Niej żywili szczególny kult. Uwidaczniał się on poprzez głoszone przez nich Słowo Boże, mówiące wówczas o Maryi, a także poprzez propagowaną w te październikowe niedziele modlitwę różańcową.

3. Kult Matki Bożej Lututowskiej w parafii

W encyklice „ Redemptoris Mater ” ojciec św. Jan Paweł II pisze: Maryja jest obecna w tajemnicy Kościoła jako wzór. „Współdziała Ona swą macierzyńską miłością w rodzeniu i wychowaniu” synów i córek Kościoła-Matki. Macierzyństwo Kościoła urzeczywistnia się nie tylko wedle wzoru i prawzoru Bogarodzicy – urzeczywistnia się równocześnie przy Jej „współdziałaniu.” Kościół obficie czerpie z tego „współdziałania” Maryi, czyli z Jej macierzyńskiego pośrednictwa, które jest właściwe Maryi, jako że już na ziemi współdziała w zrodzeniu i wychowaniu synów i córek Kościoła, zawsze jako Matka tego Syna, „którego Bóg ustanowił pierworodnym między wielu braćmi.

Maryja jest orędowniczką, pośredniczką, a przede wszystkim Matką dla każdego człowieka. Kult NMP zajmuje w parafii Lututów ważne miejsce, bo drugim wezwaniem i patronką kościoła jest Matka Boża Różańcowa. Świątynia posiada także czczony od wielu lat obraz Matki Bożej Lututowskiej. Został on namalowany na płótnie i przedstawia wizerunek Maryi z Dzieciątkiem, zwany Panią Lututowską,” Maryja ma na sobie srebrną sukienkę i złotą koronę, podobnie ubrane jest Dzieciątko. Czczona jest jako „Uzdrowienie chorych”. Obraz ten pochodzi z 1699 r. Parafianie lututowscy od dawna obdarzali swoją Orędowniczkę wielkim kultem. Dnia 5 maja 1957 r. w uroczysty dzień odnowienia jasnogórskich ślubów narodu odbyła się procesja z obrazem, który został wcześniej odnowiony i poświęcony. Wierni z oddaniem szli w procesji wiary i powierzali swoje troski i intencje Matce Bożej Lututowskiej. W późniejszych latach, gdy obraz został przeniesiony do bocznej nawy świątyni, raz w tygodniu, co sobotę odbywała się tam Msza święta. Wówczas szczególnie wypraszano u Pani Lututowskiej wszelkie potrzebne łaski.

W dniach 3-4 października 1999 r. odbył się w diecezji kongres eucharystyczny, na zakończenie którego odwiedził Lututów bp Stanisław Napierała. Przyjechał tu na obchody 300-lecia obrazu Matki Bożej Lututowskiej. Ta ważna uroczystość przypadła w parafialny odpust Matki Bożej Różańcowej. Rozdano wówczas 370 obrazków ozdobionych napisem „ 300 lat w Lututowie”. Kilka lat później w 2005 r. w parafii wprowadzono nowennę do „ Pani Lututowskiej ”. Od tamtej pory odbywa się ona w środy przed wieczorną Mszą świętą, a więc o 17:45 latem i o 16:45 zimą. Nabożeństwo trwa ok. 15 minut i chętnie uczestniczy w nim wielu parafian. Zostało ono stworzone na wzór nabożeństwa do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Są w nim przedstawiane podziękowania i prośby kierowane pod adresem Maryi, a także jest odmawiana litania do Matki Bożej Loretańskiej. Wszystko odbywa się również przy wystawionym Najświętszym Sakramencie. Nie można pominąć faktu, iż Pani Lututowska pomaga wszystkim parafianom i opiekuje się nimi, o czym świadczą również wota wiszące obok obrazu znajdującego się w kaplicy. Są śpiewane również specjalne pieśni do Matki Bożej Lututowskiej, które można usłyszeć najczęściej w czasie środowego nabożeństwa. Kult Matki Bożej Lututowskiej jest w parafii prężny i ciągle się rozwija.

4. Katechizacja

Jednym z ważnych sposobów na głoszenie Ewangelii jest katechizacja, dotycząca przede wszystkim dzieci i młodzieży. W parafii Lututów również zajmowała ona ważne miejsce w duszpasterstwie, gdyż w miejscowości znajduje się kilka szkół.
Pierwszy powojenny proboszcz – ks. Marian Minor chętnie prowadził nauczanie religii w Państwowym Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnym w Lututowie. W latach 50-tych wikariusze uczyli religii w Szkole Podstawowej w Lututowie. Jak podają dokumenty wizytacyjne jeden z nich – ks. Stanisław Buchalski miał w niej aż 27 godzin lekcyjnych. Dzieci z okolicznych wiosek przychodziły na lekcje religii do kościoła, w którym odbywały się one w bocznej kaplicy. W 1957 r. została w parafii zatrudniona katechetka – Elżbieta Kapelańczyk, gdyż religia po raz kolejny powróciła do szkół, a ilość godzin w tych placówkach była naprawdę duża. Jak wynika z danych przedstawionych w dokumentach parafialnych w 1960 r. we wszystkich szkołach na terenie parafii uczono już religii, a w tym czasie było 10 szkół podstawowych siedmioklasowych i posiadających mniejszą ilość klas. Była też jedna szkoła średnia – technikum weterynaryjne i jedno przedszkole. Znajdowały się one w następujących miejscowościach:
szkoły 7-klasowe: Lututów, Swoboda, Niemojew, Popielina i Rybka.
szkoły 5-klasowe: Łęki, Dobrosław.
Szkoły 4-klasowe: Dymki, Kluski, Piaski.
W kolejnych latach znów zabroniono nauki religii w szkołach, związku z czym katechizowano w salkach parafialnych lub w prywatnych domach. Młodzież ze szkoły średniej, którym było już Technikum Rachunkowości Rolnej, miała religię w salkę przy kościele. Z protokołu z wizytacji w 1977 r. można się dowiedzieć iż w tym roku katechizacja obejmowała 888 dzieci i młodzieży, w tym: 14 przedszkolaków, 591 dzieci w klasach I-VIII szkoły podstawowej, 261 ze szkoły średniej i 22 młodzieży pozaszkolnej. W późniejszych latach, gdy proboszczem był ks. Franciszek Jodłowski, naukę prowadził proboszcz wraz z wikariuszem. Z protokołu wizytacyjnego z 1990 r. wynika, iż ks. proboszcz uczył dzieci w przedszkolu, natomiast ks. wikariusz, którym wówczas był ks. Paweł Kostrzewa uczył w pozostałych szkołach w wymiarze 27 godzin tygodniowo. Po powrocie religii do szkół do kadry uczącej dzieci i młodzież doszła katechetka Dorota Szremska. Parafia musiała jednak później mieć dwóch wikariuszy, gdyż potrzebny był kolejny katecheta. W samym Zespole Szkół Rolniczych w Lututowie było w 1997 r. 760 uczniów, były też dwie szkoły podstawowe, w Lututowie i Niemojewie. Po roku 2000 do kadry uczącej na terenie parafii dołączyły jeszcze dwie katechetki: Ewa Stańczak, która uczy w szkole podstawowej w Lututowie i Jolanta Nowak, pracująca w Technikum Rolniczym w Lututowie. Ta kadra nie zmieniła się do dnia dzisiejszego. W 2013 r. w szkołach na terenie parafii uczą: wikariusz Wojciech Deresiński w Gimnazjum i Szkole Podstawowej w Niemojewie, rezydent Arkadiusz Wieczorek w Szkole Podstawowej w Lututowie, Ewa Stańczak w Szkole Podstawowej w Lututowie, Jolanta Nowak w Zespole Szkół Rolniczych w Lututowie.

W roku 2020 katechizują następujące osoby: Dorota Szremska – Zespół Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego w Lututowie, Szkoła Podstawowa w Lututowie, Filia w Swobodzie i w Niemojewie, Przedszkole. Ewa Stańczak – Szkoła Podstawowa w Lututowie. Jolanta Nowak – Zespół Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego w Lututowie.

5. Kancelaria parafialna

Powojenne początki kancelarii parafialnej w Lututowie były trudne, ponieważ nie było wówczas odpowiedniego pomieszczenia, przeznaczonego na księgi parafialne. Kancelaria mieściła się wtedy w holu plebanii. Księgi były tam prowadzone właściwie i z należytym porządkiem. W jednym z protokołów wizytacyjnych parafia Lututów była nawet przedstawiona jako wzór dla innych parafii pod względem prowadzenia ksiąg metrykalnych. Ostatecznie utworzono specjalne pomieszczenie, w którym ulokowano kancelarię. Księża posługujący w parafii dbali o to, aby księgi były prowadzone w sposób właściwy oraz aby były na bieżąco uzupełniane. W 1970 r. były 24 różne księgi, łącznie z księgą kazań, księgą akcydensów i celebrujących kapłanów. Po wybudowaniu nowej plebanii w latach 80-tych znalazło się tam specjalne miejsce przeznaczone na biuro parafialne, które istnieje do dziś. Znajdują się tam wszelkie potrzebne księgi. Są oczywiście na bieżąco uzupełniane księgi chrztów, księgi małżeństw, księgi zmarłych, księgi I Komunii Świętej, księga bierzmowanych, a od niedawna, bo od 2013 r. także księga chorych. Są tam 3 kroniki. Pierwsza z lat 1954-1964, druga z lat 1964-1970 i trzecia z lat 1981-2000, w których duszpasterze zapisują ważne wydarzenia z życia parafii. Jest również księga aktów wizytacyjnych z relacjami z wizytacji biskupich i dziekańskich. Znajdują się tam także protokoły rozmów z narzeczonymi, księga intencji mszalnych oraz wszelkie dokumenty związane z remontami kościoła. Kancelaria jest obecnie prowadzona przez proboszcza ks. Piotra Szkudlarka. Stara się aby nadrobić wszelkie zaległości w księgach z poprzednich kilkunastu lat. Z kwestionariusza najnowszej wizytacji biskupiej można się dowiedzieć iż do obecnego archiwum ksiąg parafialnych należą: księgi chrztów,księgi dzieci pierwszokomunijnych, księga bierzmowanych, księga zapowiedzi przedślubnych, księga zmarłych, księga intencji mszalnych, księga intencji mszalnych pogrzebowych. Parafia posiada także aktualną pieczęć, jak i również prowadzone są kartoteki wiernych.

6. Wizytacje pasterskie

Wizytacji pasterskich w parafii Lututów dokonywali biskupi co kilka lat. W ich trakcie miał miejsce zazwyczaj sakrament bierzmowania. Pasterze dokładnie sprawdzali wygląd kościoła i budynków parafialnych, ilość i jakość sprzętu liturgicznego, ale przede wszystkim przemawiali do wiernych pouczając ich w sprawach moralności i doktryny kościelnej. Od 1945 r. parafię Lututów zwizytowało 6 biskupów diecezjalnych diecezji częstochowskiej i kaliskiej oraz ich 4 biskupów pomocniczych.

Pierwsza powojenna wizytacja biskupia, o jakiej widnieje informacja w aktach wizytacyjnych, odbyła się w 1948 r. Parafię Lututów odwiedził wówczas ks. biskup Teodor Kubina. Można się z nich dowiedzieć iż powitanie dostojnego gościa w parafii było bardzo uroczyste. Już od jej granic czekało na niego mnóstwo parafian na czele z wójtem. Następną wizytację przeprowadził już kolejny biskup ks. Zdzisław Goliński. Było to w 1954 r. i towarzyszyło temu liczne bierzmowanie, bo aż 578 osób. Po 5 latach, w 1959 r. w Lututowie pojawił się tym razem biskup pomocniczy – ks. Stanisław Czajka. Także i wtedy nie obyło się bez uroczystego powitania. Już od sąsiednich miejscowości aż do samego wjazdu na teren kościoła towarzyszyli mu motocykliści i rowerzyści.
Następne 5 lat parafia czekała na kolejną wizytę pasterza diecezji. Tym razem przybył trzeci już ordynariusz częstochowski – ks. bp. Stefan Baręła. Chwalił on wówczas świątynię jako wzorową w diecezji pod względem urządzenia i zaopatrzenia. W 1970 r. odbyła się kolejna wizytacja kanoniczna, tym razem biskupa pomocniczego – ks. Franciszka Musiela. Ponieważ był to październik gość mówił do wiernych szczególnie o Matce Bożej i różańcu. Ten pasterz odwiedził parafię jeszcze raz – 7 lat później. Wówczas głosił kazanie o obecności Jezusa wśród wszystkich ludzi i był równie serdecznie przyjęty przez parafian. W 1984 r. wizytował parafię ks. Mirosław Kołodziejczyk, kolejny pomocniczy biskup diecezji częstochowskiej. Nie szczędził on pochwał samej parafii i jej wiernym, mówiąc, iż parafianie odznaczają się pobożnością, jest duża liczba przystępujących do Komunii Świętej i żywy udział w liturgii. Nie inaczej było 6 lat później, gdy do parafii przyjechał ks. biskup Stanisław Nowak. Z tamtejszego protokołu wizytacyjnego wynika, iż duszpasterstwo w Lututowie jest dobrze prowadzone i przynosi należyte efekty. Dokumenty z pozostałych dwóch wizytacji w ostatnich latach można znaleźć w archiwum kurii diecezji kaliskiej. Pierwsza z nich odbyła 17 lutego 1999 r., a parafię wizytował wówczas ks. bp Stanisław Napierała, druga natomiast 2 marca 2009 r. Do Lututowa przybył wówczas biskup pomocniczy diecezji kaliskiej ks. Teofil Wilski. Oba dokumenty zawierają obfity, wielostronicowy materiał, w którym opisany jest wygląd kościoła i budynków parafialnych, jak również duszpasterstwa prowadzonego przez miejscowych kapłanów.

Materiały zaczerpnięte z pracy magisterskiej  mgra Tomasza Ślęzak

MSZE ŚWIĘTE

Niedziele i święta 8:00, 9:00, 10:00, 11:00, 16:00

Poniedziałek18:00 Wtorek 18:00 Środa 18:00 Czwartek 18:00 Piątek 18:00 Sobota 8:00, 18:00

29 czerwca odpust ku czci św. Apostołów Piotra i Pawła

1 niedziela października odpust ku Czci Matki Bożej Różańcowej