Odpust ku czci Matki Bożej Różańcowej zgromadził w lututowskiej świątyni wiernych czcicieli Maryi. Wspólna modlitwa była okazją do powierzenia Jej rodzin, codziennych trosk i całej wspólnoty parafialnej oraz do umocnienia wiary, która od pokoleń łączy mieszkańców Lututowa.
Tutejsza tradycja różańcowa ma głębokie korzenie. Parafialne opracowanie historyczne, przywołujące wizytację z 1746 roku, podaje, że Bractwo Różańcowe założono w Lututowie 12 września 1639 roku. W dawnym kościele znajdowała się również kaplica Matki Bożej Różańcowej. Dzisiejszy odpust wpisuje się więc w wielowiekową tradycję modlitwy i zawierzenia Maryi.
Matka Boża Różańcowa jest drugą patronką lututowskiego kościoła. Szczególne miejsce w życiu parafii zajmuje także czczony obraz Pani Lututowskiej, przed którym kolejne pokolenia wiernych składały swoje prośby i podziękowania. To przywiązanie do Maryi sprawia, że odpust pozostaje ważnym świętem całej wspólnoty.
Kazanie wygłosił ks. Dawid Dudziak, wikariusz parafii św. Jadwigi we Wrocławiu-Świniarach, kapłan archidiecezji wrocławskiej, który przyjął święcenia prezbiteratu 27 maja 2017 roku.
W ciepłym, obrazowym słowie kaznodzieja przypomniał, że Bóg obdarza człowieka wolnością i zaprasza go do świadomego wybierania dobra. Maryja pokazuje, że świętość jest możliwa, a wierność Bogu może prowadzić przez całe życie, także przez doświadczenia trudne i niezrozumiałe. Nawiązując do Nazaretu, podkreślił, że dla Boga nie ma miejsc ani ludzi zapomnianych — również w zwyczajnej codzienności może wydarzyć się coś wielkiego.
Ważnym przesłaniem homilii było wezwanie: „Szukajcie dobra, a nie zła, abyście żyli”. Z humorem i za pomocą przykładów z życia rodzinnego ks. Dawid zachęcał, by dostrzegać powody do wdzięczności nawet w sytuacjach, które początkowo budzą irytację. Przypomniał również, że do Maryi, Matki i Królowej, możemy przychodzić z ufnością, powierzając Jej nasze troski.
Dla naszej parafii odpust jest czasem odnowienia więzi z Bogiem i ze sobą nawzajem. Łączy pamięć o wierze przodków z odpowiedzialnością za dzisiejsze życie wspólnoty. Niech owocem tego święta będzie wytrwała modlitwa różańcowa, większa wdzięczność i dobro, które każdego dnia możemy ofiarować drugiemu człowiekowi.
Poniżej do odsłuchania kazanie w całości:
